BeschrijvingHet boek prikt de fabel door dat ouders per definitie hun kinderen liefhebben. Niet (kunnen) houden van je kind is een onderwerp waar niet of nauwelijks over gesproken wordt niet door de ouder(s), maar ook niet door het verwaarloosde kind zelf, dat de illusie van liefde nodig heeft om te kunnen overleven.
Dit indringende boek laat zien dat ouders hun kinderen vaak gebruiken voor hun eigen welzijn. Het kind krijgt een zware rol toebedeeld in het kwetsbare huwelijk van zijn ouders en draagt zo bij aan het gezinsevenwicht. Kinderen zijn dan de steunpilaren van hun ouders in plaats van dat zij zelf steun ontvangen; ze groeien op in een privé-oorlogsgebied en proberen te overleven.
Wanneer niemandskinderen eenmaal volwassen zijn geworden, kunnen ze hun draai in het leven vaak niet vinden. Ze verdwalen in niemandsland en verdrinken daar voorgoed of ze gaan hun traumatische geschiedenis verwerken. Carolien Roodvoets beschrijft in haar boek dit proces: hoe pijn en machteloosheid door zelfinzicht en verwerking overwonnen kunnen worden.
Niemandskinderen zijn niet van hun ouders (die tekortschoten in liefde), niet van zichzelf (door onmacht om van zichzelf te houden), niet van hun omgeving (als die zich afwendt), niet van de hulpverlening (als die faalt of niet wordt ingeschakeld), niet van hun latere partner (aan wie ze zich niet kunnen binden) en niet van hun eventuele kinderen (als ze daar niet van kunnen houden). Maar ze hoeven geen niemandskinderen te blijven.
In negen hoofdstukken behandelt Roodvoets dit gevoelige thema van het schenden van kinderrechten tot het oplossen van het slachtofferschap. Het boek is geschreven voor volwassenen die worstelen met de last die een onveilige jeugd met zich bracht, en voor therapeuten/hulpverleners die met deze groep te maken hebben.
Carolien Roodvoets is gezins- en relatietherapeute, seksuologe en individueel psychotherapeute. Ze heeft een praktijk in Deventer.
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 224
Boeken
